Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

„est erecla noua rneta, deiiide veniet ad angulum „ syluae Loyp , abhine iuxta ipsam sjluam veniet „ ad siccam arborem, deinde vadit ad duas metas „antiquas ? quae separantur a terra Mark Comitis, ,, iuxta venam Axej-, deinde vadit dhecte ad v­„ num pratum, quod vocatur Kilpernes, abhinc „ veniet in magnam viam ; quae ducit ad Stomffa „ et ad Loysa ; deinde vadit iterum ad Axie , ab­„ hinc refieetitur ad Fiuuium Moraua iterato , et „ ibi terminatur. Yt igitur huius nostrae coilatio-' nis series robur perpetuum obtineat firmitatis, „ nec per quempiam processu temporis retractari „ valeat, vei in irritum reuocari ; praesentes eis­,, dem Dominico et Carolo ac suis haeredibus, hae­„ redumque successoribus concessimus Literas, ,, duppiicis sigilii nostri munimine roboratas. Da­„ tum per manus Magistri Benedicti , Pi aepositi „Ecciesiae Orodiensis , aulae noslrae V. Cancella­y rii, dilecti et fidelis nostri y anno Dominicae „ Incarnationis MCCLXXJ. XII. Cal. Septem. In­„ dictione nona. Begni aufcem nostri an. secundo.^ Nos igitur iuxta praedieti Caroii Petitionem praescripta Priuilegia eoi undem DD. Belae et Ste­phani Begum, de verbo ad verbuin praesentibus inserta approbamus, et Begiae Maiestatis nostrae authoritate perpetuo vaiere confirmamus, vtque nostrae approbation/s, et confirmatioiois series abs­que cuiusiibet contradictionis obstacuio perpetua vaieat firmitate consistere, neo per quempiam la­psu temporum in irritum valeat reuocari, prae­sentes concessimus litteras nostras priuiiegiales, noui et authentici sigiUi nostri dupplicis inunimi­ne roboratas. Dalum per manus discreti viri, Ma­gistri Andreae, Pracpositi Albensis Eccfesiae, au-

Next

/
Thumbnails
Contents