Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

ra circumfusam ; deinde per eamdem semitam lendendo decJinat ad dextram, et peruenit ad caput fJuuii Crasnitsanoga vocali, vbi est arbor cerasi; alj hinc versus orientalem venit ad ar­Jjorem pjri j deinde saJit semitam praedictam ad arborem nucis; deinde descendit ad vallem^ et per eauidem valJem ascendit versus orien­tem; per s vluam procedendo venit ad arborem praedictam Hrast, ibique terminatur. Datum in vigilia Beati Laurentii Martyris , anno Domini Millesimo tercentesimo vigesirao octauo. Nos ita­que praediclam possessionem Crasnicsanoga voca­tam, ex huiusmodi relatione dicti Capituli Chaz­mensis, legitime praedictae Ecclesiae aljsque omni contradictione tanquam proprium ius suum statu­tam fore cognoscentes, attendentesque et inarmario­lo cordis noslri solicite reuoluentes, quod si san­clain Matrem EccJesiam, quam Dominus in Evan­gelio suam esse fatetur, in suis iuribus per Pro­genitores nostros salubriter et per alios eisdem col­latis studuerimus indemniter, prout regiminis no­slri incumbit ofllcio, conseruare, Deo iugiter in eo famulantes quiete viuent et deuotius pro nostra omniumque salute ad Dominum preces fundent, praedictain possessionem cum omnibus suis vtilita­tibus et pertinentiis vniuersis sub metis et signis praenotatis praedictae Ecclesiae B. Benedicti nouae donationis nostrae titulo conferentes, eamdem de plenitudine regiae potestatis uostrae, et de Prae­latorum et Baronum nostrorum consilio et consen­su eidem Ecclesiae perpetuo et irreuocabiliter pos­sidendam cum omni iuris sui plenitudine et inte­gritate f et habendam ex certa scientia praesentis scripti patrocinio communimus. Incuius rei memo-

Next

/
Thumbnails
Contents