Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

et vtilitates ad Ciuitatem nostram ipsis poterunt libere, quo voluerint deportare. Insuper volumus et admittimus, vt quandocunque inter nostros Ciues Lis in Sententia aliqua in ordine Iudicii oriatur, si duodecim Iurati inter se pro eadem sententia non valeant concordare; extunc ipsa sententia deferri debet in Sopronium, et Ciues ibidem eam decernere poterunt, secundum quod Iuris fuerit, et expediens ac honestum. Praeterea promittimus fide nostra debita firmiter et constanter , quod v- * niuersos nostros Ciues de Keoszegh, in omni eo Iure, quo Ciues vtuntur in Sopronio , volumus conseruare , augmentando ea iura potius, et nullatenus minuendo: Prae his omnibus volumus, vt si qui Ciuium nostrorum a Ciuitate nostra, vt supra diximus, recedere voluerint, salui rebus, et personis, venditis domibus, solutis duodecim denariis tantummodo de domo integra , recedere poterunt ab eadem, vineae etiam cum venduntur, de integra videlicet duodecim etiam denarii persoluantur, et hi denarii tarn de domibus , quam vineis debent ad vsus Iudicis pertinere. Item volumus, ne ab aliquo nostrorum Ciuium aliquo tempore tributum aliquod exigatur, nisi secundum antiquam consuetudinem. Item volumus^ vt quandocunque Litis Sententia inter nostros Ciues ventilatur f et si ex duodecim Iuratis septem concordauerint vel plures , quinque alii non consenserint; extunc maiori parti consentiendum , illis septem videlicet, et non his quinque , et extunc sententia eadein non debet alias , sed secundum arbitrium septem Iuratorum finaliter terminari. Volumus etiam , vt nostri praedicti Ciues exempti sint in decimis porcorum , ne vnquam Decimae /