Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VII. Vol. 5. (Budae, 1841.)

qua fortitudo illis iniecta est, dirigant, in ea, quod imitentur, aspiciant, in ipsa semper considerando proficiant, ut tuum esse videatur, post Dominum, bene quod vixerint. Cor ergo ne per prospera, que temporaliter blandiuntur, extollant, neque adversa deiiciant, nullum apud te locum nullum favor indiscretus inveniat. Misericordem te, prout virtus patitur, omnibus exhibeas, oppressis defensio tua iuste subveniat, nullius faciem contra iustitiam accipias, ut talis possis esse, qualem Scriptura dicit: Oportet Episcopum irreprehensibilem. Ecce frater karissime inter multa alia ista sunt Sacerdotii, ista sunt Pallii, que si studiose servaveris, quod foris accepisse ostenderis, intus habebis. Sancta Trinitas Fraternitatem tuam gracia sue protectionis circumdet, ut post vite huius amaritudinem ad eternam simul dulcedinem pervenire mereainur. Scriptum per manumGregorii Ypocancellarii DominiBenedicti Octavi Pape in Mense Septembri die vicesimo septimo, Indictione YI. Anno Pontificatus eius undecimo. -J- Bene valete." Ex originali. Apud Dan. Farlatum Illyrici S. Tomo VI. fol. 42—3. Civitas Ragusina primitus dicta Lausiurn, a voce Graeca ^inv f quod praecipitium significat, teste Constantino Porphyrogeneta. Sede Epidauria Ragusium translata , dici potuit etiam Epidauritana , sicut Spalatensis Salonitana, Antibarensis Dioclena, M* Varadinensis Bichoriensis. Praefuit A. Episcopus Ragusinus Zachlumiae, Serbliae, ac Trebuniae provinciis maritimis; suffraganeis in specie : Catharensi, Antibarensi, et Dolchiniensi, non tamen sine controversia, quam a Spalatino Archiepiscopo passus fuerat.