Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VII. Vol. 4. (Budae, 1837.)

Ad.tlhcrtum, sororis suae maritum, profugus venit (Petrus)," Consentit etiam Otto Frising» ipse Princeps Austriacus ex Adalberti posteris (in Chron. lib. VI. cap. 32.): ,,Petrum regem eorum (Hungarorum) intercessione Alberti Marchionis, cujus levir erat, exulem suseepit (Henricus IIT. Imperator). LXIff. Croatorum Episcopatus Tinninii initia. A. 1050. Volebant etiam croatorum reges quasi specialem habere pontificem, petieruntque ab Archiepiscopo Spalatensi, et fecerunt Episcopum, qui Croatensis appellabatur, posueruntque sedem ejus in campo, in Ecclesia sanctae Mariae , juxta Castrum Tiniense. Hic multas obtinuit parochias; habebatque praedia et possessiones per totum pene regnum Croatiae, quia regalis erat Episcopus, et regis curiam sequebatur , eratque unus ex Principibus Aulae, et sua jurisdictio usque ad Dravum fluvium extendebatur." Ita Thomas Archidiaconus Spalat. Hist. Salon. cap. 15. Initia Tinniniensis Episcopatus fixa sunt ad annum 1050-um Farlat. Illyrici S. tom. IV. de Episcopis Tinniniensibus initio. Jurisdictio haec vsque Dravum trans fluvium Almas pertinebat: nam cis Almas usque amnem Kwarok a Proto-rege , priusquam Slavonia superior Croatiae — Archi-Jupano cessa , jam Dioecesi Quinqueecclcsiensi addicta fuit; limitibus haud stabilitis, hos S. Ladislaus fixit diplomate anni 1083. Cf. Andreae II. ad an. 1225. Vide in Codice. LXIV. Henricus III. Adalberto Marchioni Austrio , Petri regis Hung. cijjmi, novas impertitur donationes. A. 1051. In nomine sanctae et indiuiduae trinitatis Henricus divina favente clementia romanorum Imperator Augustus. Noverint omnes Xti , nostrique fideles, t.am futuri quam presentes, qualiter nos 4