Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VII. Vol. 4. (Budae, 1837.)

Mediocri) nostram Teniens in presentiam nos de­bita adeundo supplicatione, exposuit, quod quum frater ejus vterinus Petrus, contempta materna divisione, bona ipsius Benedicti, juraque posses­sionaria in advicinantibus sibi possessionibus, vi­delicet in Zigeth Zamson, et Erkhed violenter oc­cupasset, et eatenus ad D. Vrbanum Way­vodam partium ultrasjlvanarum confugisset, ipse autem D. Wajvoda dixisset, quod cause huic gemet inmittere nequeat, qtium iste possessiones extra portam Mezesinam, adeoque extra authoiita­tis sue Wayvodalis ambitum sita esse comperi antur, et quum ipse Benedictus ju­ribus suis, damnoque cOnsulturus, ipsum D. Belam regem illustrem querelis suis adire inten­dat, hinc ne interea etiam hominum malitia pos­sessiones suas periclitari contingat, super omni ulteriori terrarum suarum occupatione, et inva­sione, protestationem dixit palam coram nobis. Quo super has nostras dedimus testimoniales lite­ras. Sabbatho prox. post festum assumptionis Vir­ginis gloriose. Anno dominice incarnationis M.CC. XL. octavo. Transumtum harum litterarum ad requisitio­nem Francisci Mocsolyai anno 1656 extradedere Requisitores archivi Kolos-monasterienses,— et transumtum hoc asservatur inter Litteralia fami­liae Baronum Balintitt de Tovi$. f 'Mtb. Yi teras bas edideram jam in dissertatione mea de * * ' Wayvodis Transiluaniae conscripta, quae typis edita ha­hetnr in Nemzeti Tarsalkodo 1830. p, 19C. Kemcnv.

Next

/
Thumbnails
Contents