Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VI. Vol. 1. (Budae, 1830.)

liomimim, sciiirel potentissimorum Principum j>ersecutionibus, damnis iunumerabilibus , suorum caedibus, possessionumque suarum ArchiepiscopaJium incendiis, infinitis vastitatibus, et horrendis calamitatibus exponendo, et quod excellit omnia, personam suam propriam ipsitrs mortis corporalis vicinis pluries obiectando periculis, Domino Regi, per consequens coronae regiae, nobis et toti regno nocturnis vigiliis, diurnisque studiis, non siue solJicitis sudoribus comparauit. Haec inquam praemissa, quae generaliter vtcunque comprehensa; scilicet sjiecialis persecutionis annotatione nullatenus possibilia comprehendi , ea , qua j30ssumus consideratione jDensantes, in aliqualem, Jicet longe et in infinitum suis arduissimis imparem et inferiorem meritis, remunerationem, quo ad praesens quamdam viliam nostram reginalem campestrem, Mocha vocatam , in duas diuisam particulas, quam pojmli nostri exercituales et Wuchari (Buchari) inhabitare et colere consueuerunt, vicinam Castro Comarun , cum ornnibus vtilitatibus, pertinentiis suis sub eisdem metis et terrninis, quibus praedicti populi eamdem reginali nomine possederunt, ipsi Archiepiscopo, et in ipsius persona suis successoribus, accedente scitu et consensu, quin etiam requisitione ipsius Domini et consorlis nostri, Dei gratia , lotius regni Ilungariae Piegis illustrissimi, donauimus contulimus, tradidirnus et dedimus j>er ipsum Archiepiscopura et suceessores suos pleiio iure joerpetuo j^ossidendam, promptae ac jjaratae nunc et in posterum ipsius Yenerabilis Patris excellentissima merita, qua praeerainenti, et perenni digna praeconio multo amplioribus prosequi donatiuis. Metae autem ipsius tcrrae, prout