Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 1. (Budae, 1829.)

re, ne nostra nohiscum ilesideria senescerent, jrao fjuasi penitus interirent, qui non poteramus eum ad preludia pugne per audacie modum adducere, elegimus eundem per alterius vie modum ad idem pugne commercium inflammare, vt videlicet, vestigiis prioris conflictus , quem secus apud Morauam gessimus, et de ipso triumphum nostra serenitas obtinuit concupitum, firmius inherentes, fingeremus nos retrocedere, quasi fugam simulantes, vt ipse postmodum sequeretur. Quod quidem , quam ratum fuerit, aliter non euenit. Nam quasi timoris gelicidio propter sue gentis multitudinem terrefacti, trepidacione cessimus, velut tergiuersacione quadam formidinis fugam arripere pretendentes. Quod postquam ad eius audienciam est delatum, assumsit animum, iterum accingitur, insecutus est fugere simulantem, et in octaua Ascensionis Domini, nos cum multis suorum milibus est aggressus. Nos autem, qui talia gliscebamus, et^ exspectaueramus diucius illum diein, nostrorum strenuorum militum structis cuneis et aciebus singulisiuxta debitum ordinatis, in ipsos immani manu, et ingenti gentis nostre molimine insurgentes, taliter hostes repressimus, et fauente diuina gracia contriuimus inimicos, vt nostre molem potencie ferre penitus nequeuntes, in fugam se conuerterint vniuersi, qui funestas inter acies nostris subducti gladiis non ruere. Sed ipsos tamen vsque ad flumen Rabinicz, quod a loco , vbi congressus belli fuerat, per tria maxima milia distans erat, nostrorum caterue militum persequentes, in ipsa fuga morti quam plurimos tradiderunt, in flumine ipso innumerabilibus submersis, sicut ex relatibus accepimus diuersorum, et fama docente