Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 1. (Budae, 1829.)

lutifera prouidentes, iii Vngaros et Cumanos innumeros, qui nostris transire volentibus impedimentum venerunt irrogare, fortiterque iam ceperant contra gentem nostram, ipsorum respectu modicam, que iam transierat, confiictu acerrimo inseuire, irruimus personaliter cum ingenti nostrorum militum comitiua, ex quibus pluribus interfectis, qui superstites aderant, proximo sabbato post festum Sancte crucis , per vituperabile fuge, sed eis frugi auxilium, ex ore se nostri gladii, qui eorum cupiebat saturari sanguine, subtraxerunt vltra Ciuitatein Mysenburch, et Castrum Altenburch, el aquam, que Leytha vocatur, infausto ct execrabili eorum omine sua liospicia collocantes. In quos sexta feria sequenti audacter insiliens nostre militie ala quedarn, limo Leytha inopinabiiiter transuadato , et nobis iam iuxta predictum Castrum Altenburch castra metantibus, Castroque Cheru e 11 e n b u r c h per suos habitatores exusto , pre tirnore nostri , qui eorum cordium intima, intestinis concussionibus profundius quaciens, coegit eos de nostra misericordia desperare , beili discrimen inire cepit protinus cum eisdem. In quorum auxilium dum concurreret pars aduersa, sicut necessitatis exigebat articulus , nostroruin velociter iuimus pagnantiiim in succLirsuin ; et post multorum strages, captiuitates plurium, et fugam omnium reliquorum, ad nostra castra remeauimus, in nulio nostro exercitLi diminuto. Post hec autem omnia, vbi Castrum Altenburch antedictum tum machinarum tormentis continuis laceratLim , tum aliis debellandi lacessitum generibus, suis debilitatum virtutibus et viribus cepimus deuiratum , vbi ciuitas Misenburch nostris iussionibus se sub