Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

thaeum Palatinum, pridem Dominum suum, principem tunc temporis militiae nostrae, de equo suo eiectum, ab acie opposita , non sine sui cruoris effusione, defensauit; eidem magistro Dionjsio, et per eum suis haeredibus, haeredumque successoribus, cum omnibus vtilitatibus et pertinentiis suis, appendiciis, et circumstantiis vniuersis, prout pridem per Petrum Purcrauium est possessa ab antiquo, dedimus, contulimus et tradidimus, iure irreuocabili, perpetuo possidendam. Cuius quidem terrae metae, prout in litteris fidelium nostrorum, Capituli Iauriensis contineri vidimus , hoc ordine distinguuntur: — — Vt igitur huius nostrae collationis series robur obtineat perpetuae firmitatis, nec possit vllo vnquam tempore in irritum retractari, praesentes eidem Magistro Dionjsio concessimus litteras , dupplicis sigilli nostri munimine roborando. Datum per inanus venerabilis viri Magistri Nicolai, aulae nostrae Vice - Cancellarii, dilecti et fidelis nostri. Anno Domini MCCLXXIX. Piegni autem nostri octauo. E coilect. Diplom. Kaprinai sub B. Tom. II. p. 95. nro LII. - ' A. Ch. 1279. Extractus Diplomatum aliorum ah eodem Ladislao anno hoc editorum. 1.) Ex litteris Ladislai Regis, de anno 1279. quod Magister Andreas et Magister Iakow, filii Comitis Iakow, ad eiusdem Ladislai regis accedentes praesentiam , eidem dixissent conquerendo , quod quaedam terra eorum hereditaria ZepeneW vocata, in comitatu Vngh existens, indebite fuisset ab eisdem abalienata; quam ab ipso D. Ladi56 *