Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

septemtrionalem, et. in arhore salicis est meta. Abinde procedens versus partein Septemtrionalem iuxta paludem est mela antiqua et alia noua; abIiinc progrediens versus aquiloncm, surit duae inetae antiquae et tertia noua. Deinde tendens ad partem occidentalem, in magno spacio, sunt dune metae antiquae, et terlia noua. Al> liinc de puteo Sunkut vocalo , diuertit versus partem orientalern , vbi sunt duae metae , et tertia noua; exinde vergens similiter versus meridionalem, sunt quinque metae, et sexta noua. Abinde tendens versus parteni occidentalem sunt quatuor metae, et quinta noua. Deinde procedens ad partem nreridionalem iuxta viam granrinosam , sunt quatuor nretae, et quinta noua ; inde progrediens similiter ad partem meridionalem, perueniet ad tres metas antiquas, vbi quarta est noua; vnde tendens simijiter ad occidentem , perueniet ad tres metas anliquas, vbi quarta est noua, et inde progrediens ad partem meridionalem perueniet ad quinrpre metas veteres, vbi sexta est noua. Inde procedens versus partem occidentalem , perueniet ad tres melas antiquas, vbi quarta est noua; et sic liniuntur metae populorum Monasterii S. Iacobi de villa Tliatun ; et iungitur metis populorum de villa A c h a d. Inde parum eundo vadit ad duas metas antiquas, vbi metae populorum terininantur, et iungitur metis populorum Coniitis Ioannis filii Force; vbi in angulo siluae iuxta viam, sunt duae metae antiquae, et terra noua ; inde tendendo ad orientein iuxta viam in angulo siluae sunt tres melae antiquae, et quarta noua ; inde parum eundo ad partern septemtrionalem sub arborilms pomi sunt duae metae antiquae, et tertia noua. Ab liinc