Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

slrages facla seu perpetrata nostris temporibus exstitisset; nos super iis, vt regis pietatis propriuin est, intimis visceribus condolentes, quid liuic facto opus sit , mediante Baronum regni nostri consilio , coepimus inquirere diligenter. Et quia clare constitit nobis, quod praedictae possessiones, lam ab Ecclesia , quam a Ciuibus Spalatensibus nec debuere, nec potuere merito alienari, et quod ctiam per praefatum auum noslrum karissimum , ipsa alienatio facta fuit per assertionem repenlinam ; ne a modo huiusmodi fomes discordiae inter regnicolas nostros fideles amplius perseueret, et quod eti;un suo iure quisque iegitime perfruatur; aequitate praeuia persuadente, placuit muiestati nostrae, et regni nostri Baronibus vniuersis , quod memoratae possessiones cum omnibus vtilitatibus et attinentiis suis , a ciuibus Traguriensibus, non obstantibus priuilegiis , instrumentis seu documentis quibuscunque , quae iidem Tragurienses super possessiones earum habent confeela, seu aliqLialiter impetrata, ex lumc reuocentur, et in ius et Dominium Ecclesiae , ac Ciuiuin Spalatensium deuoluantur iterato, per eosdem, sicut primilus, perliemniter possidendae. Quo circa nos, vt iidem Ecclesia et Ciues Spalatenses sua possessione, sibi jier nos rationabiliter et de iure restituta , iugiter gaLideant , et laelentur ; statuimus , dictis Traguriensibus silentium perpetuuin imponendo , quod omnia priuilegia seu instrumenta, j)ro parle Ciuium Traguriensmm suj>er iis obtenla, vbicunque in Uicem fuerint producla , sint friuola penitus et cassa, non habentia vim seu virtulem contra negocium Spalatcnsium ciuium, vcl jirocessum. lu cuius rei euidens testimoniuui, firmita-