Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 3. (Budae, 1829.)

siio et conuentus sui nomine, persoluit eisdem Turdos et Alexandro plenarie coram nobis. Et iidem Turdos et Alexander praefatam terram reliquerunt Monasterio de Saagli pacilice perpetuo possidendam; assumentes, quod quicunque Praepositum et conuentum dicti monasterii ratione terrae memoratae de cetero impeteret, vel molestaret, ipsi et eorum haeredes eos defendere tenerentur propriis laboribus et expensis. Et vt partes coram nobis retulerunt, metae ipsius terrae hoc ordine distinguuntur: Primo incipit ab occidente iuxta fluuium Kurthes, vbi sub piro sunt metae, quae separant ipsam terram a Iobbagyonibus Castri Huntensis. Deinde progreditur versus orientem vsque vnam quercum, sub qua sunt duae metae. Deinde tendit ad aquilonem, et ibi sunt sub illice duae metae; et inde vadit similiter ad aquilonem , ad locum , qui Oszscyupotok dicitur. Et inde vadit vsque ad caput Oszscyupotok ; dehinc autem tendens adhuc versus Aquilonem, ascendit ad vnum magnuin montem, vbi sunt duae metae, et in vertice eiusdem montis lendit versus orientem. Postea descendit de ipso monte ad stagnum, dimittendo ibidem locuin Castri ad partem dextram in terra scilicet monasterii memorati; et iuxta praedictum stagnum sunt duae metae : quarum vna est populorura Castri iNeugradiensis de villa Oszlar; deinde tendit versus orientem , cum binis metis communibus, cum eisdem Castrensibus; et venitur ad iocum, qui dicitur Paganser. Deinde vadit ad vnum monticulum, qui dicitur similiter Paganser, vbi sunt duae metae; inde vadit ad metas angulares, vbi tenet metas cum eisdem Turdos et Alexandro. Et postmodum incipit metas