Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

exigentia meritorum dilectissimi, ac fidelis nostri Dapiferi, magistri D e m et r i i de genere Aba, qui a puericiae suae temporibus in seruitiis fidelibus et arduis karissimo patri nostro et coronae exhibitis clarus enituitj quem karissimus pater noster vna cum consilio omnimn principum suoruin ab in tenerrimis infantiae nostrae vagitibus propter laudabilem morum ipsius elegantiam in didasculum nobis praefecit, et magistrum. Necnon etiam supradictus karissimus Pater noster A. illustrissimus ilex Hungariae, obtento ex indulgentia sedis Apostolicae diademate in regem Galiciae feliciter nos vnctum fecisset inclyte coronari, praefatum Demetrium magistrum, tanquam fidelem expertissimum, in Dapiferum nobis instituens, et in alios baronatus maiores extollens, nobis dulciter fecit adhaerere; qui etiam, postquam infjdi Ruteni, vnanimiter ex instinctu scelerato in excellentiae karissimi Patris nostri depressionem et nostri capti-r uitatem , seu mortem communiter conspirassent , et haec non semel vel bis, sed multotiens nefandissime ac crudeliter attentarent, saepedictus magister D. contra infidelium acies inter suos sodales viriliter ac crudeliter, potentique ma-» nu frequenter dimicans, ac decertans, nulli secundus patuit, et quod famosa res est, per Hungariain nullius egens inquisitionis, inter meritos fide et merito est iustissime computatus; qui etiam quam pluries de manu mortis in conflictibus pro nobis tociens quasi per intermediurn igni et aquae euaserit; si recitare vellemus tempus prius posset deficere, quam facultas. Et quod certum est certioratione non indiget, ne etiam tam multiplicium seruitiorum enumeratio