Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

cturis: Quod cum supcr septuaginta vel paulo pluribus aut etiam paucioribus iugeribus terrae in villa Zampto existentibus, ac fossato antiquo circumdatis, Abbas Ecclesiae Sancti Benedicti de Gron conuenisset coram nobis Andream, filium Oltamam de Iacus, proponendo contra eum lali modo: Quod cum ipsa Ecclesia dictam terrae particulam haereditario iure possedisset, et super lioc priuilegium haberet: ipse Andreas eam violenter occupasset, et occupatam pro suae detineret arbitrio voluntatis ; itaque dictus Andreas respondens illam eamdem terrae particulam ad suum ius haereditarium pertinere asserebat: Nos igitur cum ordine iudicii exigente ipsi Abbati ad exhibendum suum priuilegium terminum competentem assiguassemus ; exhibuit, vt debebat; verum quia in illo priuilegio metae aut termini illius terrae non exprimebantur euidenter, ad maiorem huius rei euidentiam productionem testium commetaneorum super certificatione metarum, seu terminorum eiusdein terrae per eumdein Abbatem censuimus facicndam. Quod cum saepe dictus Abbas elegantissiine fecisset, iuxta nostri iudicii formam, et processum, quatuor de testibus productis a parte aduersa electos super praemissis ad praestandum duximus sacramentum iudicandos; quo facto ipse Andreas pro bono pacis, ante receptionem Sacramenti memorati, multoties dictae terrae particulam, vt superius actum est, infra fossatum adiacentem, dimisit Ecclesiae nominatae iure perpetuo possidendam, iuxta fluuium Gran existentem. Vfc autem huius rei series salua semper consistat, et ne ab vllo vnquam omnino hominum queat irritari, praesentes concessimus litteras, in argumentum