Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

foenum regls, atque virgae. Postea per Surehuer (al. Sithuer), idest aquam, pars saneti Benedieti est, in cuius capite fossa faeta est. Deinde iuxta aquam maioris Alpar, Sancti Brnedicti terminus est. Exinde super caput eiusdem seeus viam fouea facta est, et postea super ripam Tissae, . postea salices Nandredi, in partem Sancti Benedicti deueniunt, vsque ad vadum quoddam, vbi adaquantur equi; deinde autem circuit angulos Tizae, pertransiens prope quamdam insulam, vsque ad syluam salicum, quae tota cum insula praedicta deuenit in partem Sancti Benedicti, vsque ad vaduin, vbi in villam Kurth transitur, ibique terminantur metae S. Benedicti. Iuxta quam etiam syluam, vnum Huduornicum meum B o c z nomine, quem ad seruiendum cum duobus fratribus suis praedicto monesterio Sancti Benedicti obtuli , manere constitui, legem sibi statuendo , vt terminos eiusdem terrae Alpar, quia magni et longi sunt, populosque et piscinas, intra eosdem existentes defendat, et custodiat; ex alia vero parte Tizae villam, quae dicitur Sagi, cum terra sua, mercatuque in eadem cum vado libero; nullusque de hoc participetur, nisi solus Abbas, dedi cum propriis terminis, qui ita diuidnntur: primum , vbi fluuius Iluger, de aqua Tiza egreditur, qui circuit totam partem aquae Kerekun iuxta Aruch, diuidens vsque vbi piscina Scilu, quae cum tota insula in partem sancti Benedicti deuenit; deinde Taka mons terminus est, vsque ad aiium montem nomine sorul; ex inde ad quemdam fontem, cuius decursus terminus estitit, quoad vsque circumueniens intrat in eundein fluuium Iluger; postea donec idem fluuius Huger decur-