Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

stram reducens, vt fiat vnum ouile , et vnus pastor; (juum lioc ipsum tibi et regno tuo videatur plurimum expedire. Datum Laterani. Apud Baluz. Tom. I. p. 619. L. V. ep. 17. Megaiupanus hie non est alius, quam magnus ille Iupanus Seruiae. ad quem idem Innoeentius scripsit ante annos qnatuor j Sicque respondit ille. A, Cli. 1202. Megaiupani Seruiae ad Innocentium III. rcsponsoriae. Innocentio, Dei gratia, summo Ponliiici, et vniuersali Papae Ilom. Ecclesiae, beatorum apostolorum Petri, etPauli, S. eadem gratia et Sancta oratione Y

restra magnus Iupanus totius Seruiae salutem, tanquam patri suo spirituali. Lilteras Sanctitatis vestrae recepimus, et bene intelieximus ; et quae venerabiles Jegati vestri, scilicet I. Capellanus, et Simon subdiaconus, tam in litteris, quam in ore eorum narrauerunt nobis. Gratulamur itaque magnae sanctitati vestrae , quia non tradidisti nos in obliuionem filios tuos, sed recordatus es de noljis. JNos autem semper consideramus in vestigia sauctae Jioni. Ecclesiae, sicut bonae memoriae Pater meus, et praeceptum sanctae Rom. Ecclesiae semper custodire, et in proximo legatos nostros vellemus transmittere ad sanctitatein Yestram, Nos autem locuti sumus dictis venerabilibus tuis legatis, quoniam ipsi cum ore eorum narrabunt sanctitati vestrae eloquia mea. u E regestro Rom. F. CCCLXXIV. p. 1. Eain rem, opponente se Emerico rege, adhaesisse , constal ex. eiusdem Innocentii III. litteris, de anno MCCIV. vbi scribit: ,,se, quum Stephanus , Megaiupanus Seruiae , Sedis apostolicae coniunctionem expeteret, atque ornafnenfa diguilatis ab ea flagitaret pollicita reuecasse, ea