Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

clesiae suae grauaminibus prouideret , vocem ad nos appellationis emisit, et festum sancti Lueae , proxime praeteritum, appeliationi praefixit. Quain appellationem licet episcopus ipse admiserit , et promiserit se venturum , in termino constituto ; post multos dies in eum excommunicationis sententiam promulgauit. E contrario praefatus magister Obertus respondit , quod memoratus Episcopus pro eo , quod dictus Abbas super falsitate duorum priuilegiorum apud eum accusatus fuerat, et conuictus, et crimen suum ore proprio confessus manifeste , eum non appellantem, nec contradicentem, deposuit, et misit ad monasterium de S i c o d o r ad poenitentiam agendam ; de quo quum fuisset egressus, poenitentia non peracta, monasterium de Felduar inuasit per potentiam laicalem, et ecclesiam quamdam, ad ipsum Episcopum pertinentem, parocliianis propriis spoJiauit, clericos eius eiiciens domibus propriis verberando. Super quibus quum pluries citatus fuisset, quia contumax apparebat; Episcopus eum excommunicationi subiecit; sed ipse post excommunicationem diuina officia celebrare, et bona monasterii violenter rapere, ac dilapidare praesumsit. Quum igitur praedictus cardinalis nobis haec omnia retulisset; de consensu partis vtriusque negocium ipsum vestro duximus examini comitlendum , et memoratuin Abbatem ad maiorem cautelam de benignitate sedis apostolicae fecimus iuxta formam ecclesiae a vinculo excommunicationis absolui. Verum quia idem Abbas ex duplici causa se proposuit iniuste grauatum, quoniam et propter monasterii libertatem illius iurisdictioni non suberat, et propter apellationis remedium ab eo tutus esse debebat j quum