Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

berti compriineiKtam delegauerat. Iuterimque, nondum nobis ad prosequendum ipsum paternum mandatum iter dirigentibus, quidam patris nostri fidelis, nobiiis, magnanimus, nomine Stephanus , Pficolai filius, quem ortum de genealogia Vrsinorum Comitum, ac Scnatorum Vrbis Romanae, de yico Lateranensi a partibus transmarinis , reuera agnouimus, fore, et propter quamdam seditionem et tumultum inter ipsos Comites et Senatores vrbis romanae suscitatas exiuisse , et ad magnificum "virum dominum Hermannum de Goritia, in partibus Karinthiae existentem, venisse, ac filiam suam , ritu legitimo matrimoniali in Txorem sibi duxisse. Ilic Comes Stephanus attendens, et considerans tribulationes et contumelias , atque oppressiones gentiuin antedicti Ducatus Sclauoniae graues, sperans quoque se posse ipsis opem consolationis ferre , atque eis in huiusinodi iugo et oppressione miserabili patrocinari valere ; ipsi quoque patri nostro, et nobis, totique regno nolabile, atque supreme acceptabile obsequium seruitutis impendere ; missis itaque fidelibus ambassiatis suis ab eodem patre nostro circa huiusmodi oneris assumtionem, seruitiique exsecutionem, licenliae et admissionis facultatem impetrare. Qua sibi cxinde adhibita , idem Comes Stephanus non post multorum decursum dierum , vna cum 11011 modica suorum pharaliga fidorum armatorum familiarium , terram annotati Alberti potenter, animoseque inuadens, et ipso similiter cum suis sibi oc^ currente, inter partes vtrasque duro diutius certaminis conflictu seruato, vbi quatuor ipsius Stephani nobiles, viri sibi in linea consanguineitatis proximi, et septcm strenui inilites sui, per lineam siToni. II. 20