Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

amque proiectis, in arma ruendi, debita obsequia Regibus detrectandi, specioso titulo fuit. Ysi hoc in rem suam fuerant Principes praesertim Transiluani, Steplianus Bocskay de Kis Maria, Gabriel Bethlen , Georgius ac Franciscus Rakoczii, Emericus Tokolyi etc. Quoties reges nostros bellis alibi distractos , minoribus instructos viribus, aduerterant, inuadendi Hungariam, sparsis libellis, se ad vindicandam ab Austriacorum Principum oppressione gentis Hungariae libertatem , religionisque ab auita Catholica differentium tutelam, venire se, iactandi, multosque in partes suas ciendi, ansam nacti. Egregii hiHungariae libertatis vindices, mox ipsis sociis suis Turcis atrocius regnum depopulantes, sacris profanisiurium atque offieiorum magistris; commerciis, rerum promtuariis, sua defuere pretia, ac praesidia ; vi ac potentia inualescentibus. Conuentus publici, qui malis hisce mederi debebant, aegrotabant maximis: Decreto anni 1495. sancituin quidem fuerat: Regi, vno prius mense, necessitates suas ac regni, procul semotis priuatorum causis, fore Praelatis ac Baronibus, qui ei a consiliis esse solent, proponendas, et a regni Ordinibus, dum collecti fuerint, cum moderainine, 'ac quae viros, quibus patria cordi est, decet grauitate, librandas, quodue ad publicum pertinere videbitur emolumentum, secunduin quae sanior pars sententiam feret, vt comitia citius solui ac negocia tempori necessitatique rei publicae cum fructu accomodari queant, constituendum. Saluberrimuin hoc institutum, maiori ad coinitia, quam ad exercitum, armatorum concursu, factionibus excitatis, rebus strepitu magis ac conclamatione, quain consilio bonique communis studio, agitatis, inaguo sem-