Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

li tamen neutiquam sumus, vt grauissimarum seditionum, quibus vniuersa saepe domus regia laligne praeberentur, ipsi etiatn Praefecti hauil paruam stipendii partem , nullo ceusurae regiae, ob regis aetatem, respectu, interuerterent. Ea sunt sane pleraque Hungarorum ingenia, vt nonnisi metu in offtcio contineantur; atque eo petulantiae quosdam eorum prouectos fuisse satis constat, vt 11011 dubitarent propalatn praedieare, e republica esse, regeni inopia premi, nec debere eum annis et legionibus succinctum esse, si tyrannidem exercere nolit; nobilitatem vero diuitiis abumlare, vt scilicet commodius militiae onera, cum opus fuerit, subire et operam reipublicae praebere possit. Quaquidem re, improbi homines, regnum viribus florentissimum, cum omniius fere accolis, contemnendum reddidere: quandoquidem Rex, egestate laborans, praeter quod scelestos ac dicto miniine audientes Principes ad offiicium cogere nequeat, neque paeis, neque belli munera, e regia dignitate satis obire potest; sed dempta sibi Regis authorilate, omnia precario, aeque ac priuatus, agere cogitur. Atque hinc in, regem ex egestate contemtug, ex priuatoruin vero opulentia, superba animorum elatio, factiones et discordiae rerum publicarum pestes, inaximae oriuntur. Ita, contra ac plerique Hungarorum opinantur, per se liabet: Nam regem opulentia maxime decet, priuatos vero paupertas; qua sane magistra, militaris praesertim disciplina semper stetit." L. c. L. XI. §. IV. „Hungari vbi accepere, Turcarum Regem, cum ingenti exercitu fines Pannoniae inuasisse^. atque adTaurunum castra posuisse; quia pacis modo id temporis incuriose agebant, trepidare coeperunt, pauoreque ac consternatione impediti, nihil quod salubre esset, expediebant. Tacdem terror insians coegit eos ad «onsuliaudum^