Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

Inconsullus nostratium pugnam ineundi ardor: „llex Ludouicus II. Brodericum , aulae suae Cancellarium, ad castra Tomonana misit, monens, vt castris in tuliorem locum retractis, tamdiu decretorium cnm Turcis certamen declinarent, dum prope diem Joannes Waiuoda cum Transiluanorum XL. Christophorus Comes de Frangepan cum X\

r. Dalmatarum ac Croatarum , miliibus, ac Bohemi etiam Albam appulsi coniungi possent. llli furore pugnandi abrepti regi renunciant: se eos , qui pugnae aduersarentur, hostium loco habituros, et nisi Rex sine mora ad. ipsorum castra veniret, vim etarma in eosdem conuersuros. — Commisso taliter praelio, praeter Regem, hausti sunt Episcopi VII. Barones regni V. Magnates Hungariae XI. E nobilibus ac potioribus regni XV. ex caeteris nobilibus facile quingenti. Aliorum, parte maxima exterorum, XXIII. millia. Stephanus de Bathor Palatinus, cum paucis Magnatibus, ac Stephanus Brodericus , regni Cancellarius, fuga saluati.'* Idem Brod. V. ad calcem Bonfinii edit. Basileen. p. 757. — 3). Victorum de salute desperatio : Quoties nostri exercituantes primo impetu hostem non strauerant, strali, fugati, animo deiecli, victoriam reparare haud studuerant: post cladem certe Mohacsianam Baronibus, Magnatibus, ac Dynastis regni, ad aream certaminis haud concurreuunt; nobilitas Croatica fere deleta, agri vero, abacto pecore, vna cuin agri cultoribus paene ileserti. Alaxinie auteui haec clades trium clarissimoruin viroruin clade insignis fuit: morte Joannis Frangepani, Georgii Vlatchouii; captiuitate ipsius Praefecti. — Compertum est; praedae maxime auiditatem nostris exitio fuisse/* Lud. Tub. 1. c. L. V. cap. VIII.