Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

vincere siue mori." Ibid. 7). Victoria reportata Deo gratiae actae , strenuis militibus praemia distributa, fugitiui ludibrio liabiti: „SaIuauit Deus Hungaros in illa die de faucibus draconum crudeliter saeuientium. — Rex autem, diuina gratia felici potitus victoria, simul cum vniuersa gente sua benedixit et glorificauit Deum." Ibid. cap. LXV. „Rex autem diuino fretus auxilio, continuit omne robnr Borichii in praelio , et fugauit illum in gladio, conclusitque exercitum Polonorum in morte. — In ipso autem praelio acriter ac praeceteris pugnauere Myksu, Gaab , et Bathur et multos ex illis ceperunt et interfecerunt, erantque eorum Joricae sanguine humano confectae. In hoc praelio Miksa cepit Tyodorum, incentorem malorum; Vosos cepit VitaJem, Gaab vero fratrem Comilis de Cracouia, Polonum. Batur cepit Endre. Quos cum ad regem duxissent. grates multas eis egit, et elegantissime remunerauit eos." Ibid. cap. LXIV. S). Iis, qui fortiter pro salute patriae pugnando sunt defuncti grates eliam post obitum redditae: „Siquis Jobbagio habens honorem in exercitu fuerit mortuus, eius filius vel frater congruo honore sit donandus. Etsi seruiens eodem modo fuerit mortuus, eius filius, sicut regi videbilur, donetur." And. Anno 1222. art. 10. Segreges vero ac fugitiui opprobrio atque ignominia mulctati: „Quia septem Hungari se occidi (A. Ch. 9r>5.)curn sociis aliis non elegerunt, communitas talem sententiam dedisse perhibetur: vt omnia, quae habebant amiserunt, tam in re stabili, qnarn moJiili; ab vxoribus et pueris ipsos separantes: pedites sine calceis, proprium nihil habere permisit; denique etiam itisimii! de tabernaculo ad tabernaculum rnendicando , vsque dum viuerent, ire compulerunt. Qui