Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

bertate donaret, ipsi insultus regis Salamonis omni­110 coercerent, ita quod nec auderet exire de Mo­son et Poson ad tentandam Hungariam. Cum Prin­cipe itaque eorum, Zolta nomine, equitarunt super regern Salamonem." Chron. Thur. P. II. cap. L. et LII. Mox alii ad confinia regni versus Styriam tuen­da commigrarunt, excubitores ideo compellati, vul­go Or, alii sagittario munere seruierant, vulgo Lo­vo, Scluitzen dicti. b). Flandro Saxones a Geysa II, anno 1141—3. exciti atque parles vltra svluanas ad orientem insidentes: Andream RR.Hun­gariae in Palaestinam comitati: „Praecessit regem et Yngaros ingens Saxonum multitudo} omnes pacifi­cL" Archi-Diac. Spalat. de Passag. Andreae R. H. cap. 26. Ab eodem caetera inter hoc priuilegio an­no 1224donati: „50. duntaxat intra regnum, et re­gni expeditionem deputarent, exlra vero regnum 100. si Rex in propria persona iuerit; si vero ex regni Jobbagionibus aliquem mitteret, 50 duntaxat milites mitterent." Saxones eodem fere tempore in Scepusio considentes, sub BelalV. ingenti multitu­dine suorurn ac Latinorum aucti; in expeditionem sub vexillo regio, quatuor, qui habebant terram oclo aratrorum suflicientem , vnurn miserant decen­ter armatum (A. 1243.) „crebrius in conflictibus no­stris sanquinem suum vberius effuderent" inquit Ste­phanus V. 11. H. insignibus praerogatiuis ab eodem condonati Anno 1271. „CaroIus Motthaei de Trinchi­nio mille et septingentos milites lanceatos conducti­tios, et omne ijjsius posse , venturum audiens, pu­tauit se non posse resistere, in Scepus se rece­pit. Cui Scepusienses equites pariter et pedites feliciter concesserunt : cum quibus Rex hostes suos audacius est. aggressus." Priuilegio eiusdem ad

Next

/
Thumbnails
Contents