Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 8. (Budae, 1843.)

tamen appellata fuerat Rex , teste Laurentio de Mona­cis , qui Jegatione apud eam fungebatur, in miserabili carmine ita canentis: Hanc llegem appellant animis concordibus omnes Regnicolae, illustrant hoc regis nomine sexum. Ipsa certe litteris anno hoc editis futeturse, vti fili­u m m a s c u 1 u m patri suecessisse. VII. Maria iure geniturae, vti filius masculus » succedens. A. 1383. Maria Dei gracia regina Hungariae, etc. prefa­to Domino Ludouico Ilege, genilore nostro karis­simo, nutu diuino mediante, absque heredum ma­sculinorum solacio ab hac luce decesso, nobisque ex eo iure geniture ad solium ipsius regni no­stri hungarie, vti filius masculus ipsius olim ge­nitoris nostri transcendentibus, et sceptrum regimi­nis eiusdem regni nostri gubernantibus, etc. Datum Bude, decimo die quindenarum festi Penthecostes, anno Domini MCCCLXXX. tercio/' Ex originali chartaceo. Sigilluni chartae a tergo appressum cera alba. Eftigies reginae sedentis, siuistra cuin ponio ad medium pectus adducta, dextra sceptrum liliatum, corona itidem liliata, crines vtrinque ornati. Caetera ni­hil videntur. Pray AISS. tomo 53. p. 9­VIII. Eadem Maria literas donationales pro Nicolao de Gara Palatino transcribit, ac confirmat. A. 1383. Maria, Dei gracia, Hungar. Dalmat. etc. regi­na, Princeps Salernitana, et honoris S. Angeli Do­mina — — ad vniuersorum notitiam harum serie volumus peruenire. Quod serenissimo Principe, Do-

Next

/
Thumbnails
Contents