Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

tudine populi non posset in ciuitate Mediolani magna gentium quantitas absque multo incommodo hospita­ri, nou posset insuper ibi decenter suscipi et ho­spitari Maiestas regia cum merito excessiuo, conue­niunt dictae partes, quod praefatus Domi-ius Dux non adduceret Mediolanum vltra equites mille quin­gentos, aut duos mille, et si plures adduxerit, de­beat suscipi et morari in aliis terris dicti Domini Du­cis, verbi gratia in locis existeutibus ad Frontenias contra Venetos. Item quia omnis virtus vnita fortior cst lpsa diuisa , promittunt dictae partes, quod nul­lo vnquain tempore, in antea acceptabunt aliquam pacem, treugam , concordiam intelligentiam et con­uentionem cum Dominio Venelorum, palam et oc­culte , vna partium sine voluntate et assensu alteri­us, et quod praefatus Serenissimus Dominus Rex ei­dem Domino Duci, et Dominus Dux Domino nostro regi, fideliter et constanter omni suo posse, vnde­cunque valebunt, assistent inuicem, consiliis et au­xiliis ad releualionem Imperialis et Ducalis status, necRexeundem Dnum Ducem, filium suum deseret, seu relinquet, nec ipse Dominus Dux Dominum re­gem quouis modo vsque ad finem agendorum contra hostes Venetos, et eorum nunc colligatos , aut quod pax bona et secura cum voluntate sua et dicti Domi­ni Ducis vtrinque realiter subsequatur. Item pro­misserunt et spoponderunt praedicti regii procurato­res et Oratores eo modo, et nominibus, quibus su­pra, sub verbo regio, quod praelibatus Serenissi­mus Dominus Rex per totum praesentem mensem Augustierit in Italia indubie personabter constitutus. Item promiserunt et spoponderunt, quod si Domi­nus^Rex decreuerit Januam ad suas manus recipere, sibi et fortaliciis illis de communibus seruitoribus im-

Next

/
Thumbnails
Contents