Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

perlegi et exponi feeissenius mox praefatus Thomas fiiius Sandor personaliter in nostram exurgens praesentiam respondit talimodo: Qualiter quia in tenore praescriptarum Literarum adiudicatoriarurn id continetur, ut si nutu Diuino praefatum Petrum de Dob patrem ipsius Georgii sine liaeredibus decedere contingeret, tunc praefatae possessiones in ipsum scilicet Thomam ac Joannem filium Ladislai de Thorna ex sorore Caiuiali, ipsius Petri generatum, ipsorumque haeredibus vigore Donationis eiusdem Domini nostri Regis dicto Petro de Dob factae deuoluerentur ct redundarentur perpetuo possidendae. Ideo ipse paribus earumdem Literarum in Literas nostras verbotenus inscribi et inseri faciendo sibi dare dignaremur, vberiorem ad cautelam, quarum tenor talis est: Nos Sigismundus etc. (vide Tomo X. vol. II. p. 769.) Quibus exhibitis quia in praescriptis Literis annotati Domini Regis, hoc et id, ut si nutu Diuino praefalum Petrum de Dob sine haeredibus decedere contingeret, tunc praefatae possessiones in praefatos Thomain et Joannem filium Ladislai, ipsorumque haeredes vigore dictae Donationis ipsius Domini Regis dicto Petro de Dob factae deuoluerentur, et redundarentur , perpetuo possidendae contineri clare reperiebatur, pro eo tenores earumdem Literarum dicti Domini nostri Regis verbotenus sine diminutione et augmenlo aliquali in Literas nostras Priuilegiales pendentis sigilli authentici nostri munimine roboralas inscsribi et inseri faciendo eidem Thomae filio Sandor, duximus concedendas communi suadente Justitia. Datum Budae quinquagesimo die octauarum festi Beati Jacobi Apostoli praediclarum. Anno Domini MCDXXX-o. Ex analectorum MSS. Gabrielis Nagy. Toiu. XVII. p 219.