Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

sis, in suo et Capituli ioei ejusdem nominibus, ad nostrae Majestatis veniens praesentiam; exhibuit nobis quasdam literas Excellentissimi quondam Principis Domini Caroli, praedicti regni Hungariae regis, praedecessoris nostri felicis reminiscentiae, patentes suo minori sigillo a tergo consignatas, tenorem cujusdam privilegii, olim illustrissimi Principis , Domini Belae regis, similiter praedecessoris nostri, laudandae memoriae super certis gratiis, libertatibus, exemtionibus, decimationibus et libertatum praerogativis praedictae Ecclesiae Strigonien. inferius in tenore earundem literarum lucidius expressatis, in se confirmative continentes, tenoris subsequentis supplicans exinde idem Dominus Petrus Praepositus, nostrae Majestati humiliter et devote, ut easdem literas ratas, gratas et acceptas habendo, nostrisque literis privilegialibus verbotenus inseri et redigi faciendo pro annotata Ecclesia Strigoniensi inovantes, perpetuo valituras dignaremur confirmare, quarum tenor per omnia talis est: Nos Carolus (v. ad annum 1335.). Nos igitur humillimis et devotis praefati Domini Petri Praepositi supplicationibus antefatis, per ipsum suo et nomine quo supra, nostrae subjective oblatis Majestati regia benignitate exauditis et clementer admissis, praefatas literas patentes annotati Domini Caroli, olim regis non abrasas, non cancellatas, nec in aliqua earum parte vitiatas, sed omni prorsus suspicionis vitio destitutas, imo merae et sincerae veritatis integritate praepollentes, praesentibus de verbo ad verbum sine diminutione et augmento aliquali insertas, quoad omnes earum continentias, clausulas et articulos acceptamus, approbamus, ratificamus, eas nihilominus ob spem et devotionem nostram, quam erga gloriosum Christi Mar-