Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

iure, quo ipse possedisset, donavit etc. Datum iu in vigilia nativitatis Virginis gloriosae. Anno Dom. MCCCCXXII. Apud Sam. Timon Imago Novae Hungariae Cap. VII. p. 49. Fuit Georgius Brankovitzius post obitum Stepbani Bukovitzii , avunculi sui, anno 1422. emortui possessionibus ditatus. Thuroczius cambium hoc ad annum 1425-tum commemorat, insinuatque castra haec, possessionesque a Sigismundo R. H. ob castrum'Nandor Albense cessum collatas eidem Georgio fuisse. Chron. P. IV. Cap. XXX. In Bosnia res perdurarunt impacatae, ab regnoque Hungariae alienae. Post mortem enim Dabiscae , Twartkus Scurus, Twarki I. nothus rex fuerat renunciatus, cui ob efroenem morum licentiam mox. Stephanum Ostoicium obiecerunt, hinc bella intestina, taodemque regnum Bosniae inter ambos divisum. V. Du Fresne llljr. Cap. V. pag. 68—121. CCXI. Nicolaus de Gara Palatinus possessiones Egyhazos Dalmad et Nadasd permutantibus rite statutas coiifirmat. Anno 1422. Nos Nicolaus de Gara, Regni Hungariae Palatinus et Judex Cumanorum, memoriae commendamus tenore praesentium significantes, quibus expedit universis: Quod in Dominica Ramis palmarum proxime praeterita, religiosus vir frater Laurentius Presbiter, cuin sufficientibus litteris procuratoriis eiusdem Conventus ab una, parte vero ab altera Gregorius filius Michaelis, fibi Gregorii de Almad, similiter personatus, onus et gravamen nobilis Dominae Helenae consortis, Michaelis Literati de KisThur, sororis vero carnalis suae, et aliorum quorum libet quos negocium subscriptum quomodolibet con-