Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

r 101 tam denariorum quam victualium, confectum; teno­ris infrascripti, supplicans exinde idem Dom. Prae­positus Petrus, serenitati nostrae subjectiva prece, ut ipsum privilegium ratum, gratum et acceptum, habendo, nostroque privilegio inseri faciendo , pro Ecclesia et Capitulo Strigonien. praedictis innovan. perpetuo dignaremur confirmare, cujus quidem pri­vilegii tenor talis est: Ladislaus (vide anno 1283. quinta Calendas Septembris, indictione undecima, regni autem nostri anno undecimo.) Nos igitur hu­millimis et devotis supplicationibus memorati Dom. Petri Praepositi antefatis per eum nominibus dicti Capituli Ecclesiae Strigonien. Majestati nostrae sub­jective oblatis, regia benignitate exauditis, clemen­ter et admissis, praetactum privilegium annotati Do­mini Ladislai regis, non abrasum, non cancellatum, non vitiatum, nec in aJiqua ejus parte suspectum f sed omni prorsus ambiguitatis vitio carens, imo me­rae et sincerae veritatis integritate praepollens, prae­sentibus de verbo ad verbum sine diminutione et augmento aliquali insertum quoad omnes suas con­tinentias, clausulas et articulos acceptamus, appro­bamus et ratifieamus; idem nihilominus ob spem et devotionem nostram, quam erga gloriosum Christi Martyrem Adalbertum, in cujus nominis honorem dicta Alma Ecclesia Strigoniensis dedicata existit, cujusque interventionibus et meritis, tam in terris, quam in coelis pie speramus confoveri, gerimus et habemus, simul cum praemissis annuentia, conces­sione et libertatione gratiose, ut est praescriptum, dictae Ecclesiae Strigoniensi factis, et in privilegio jam transcripto specifice denotatis mera authoritate regia et potestatis plenitudine, ac ex certa scientia nostrae Majestatis et consensu et beneplacita volun-

Next

/
Thumbnails
Contents