Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

fluviis, sedule prout cognovimus operis ab efleetu, mirifice claruisti, et indies erga pacem et tranquillitatcm ipsius ecclesiae , ac statnm noslrum pariter et honorem , ac Romani culmen imperii clareie dignosceris, attenta mc dilafione pensamus. Menteque revolvimus, divina super illustrante clementia, per interventum etiam tviorum regalium ac salutarium * operum, jam tandem in eadem ecclesia atfectum unionis huiusmodi in tanto rerum turbine, praeler mortalium spem, co^tigisse divinitus: Inducimur non indigne, ut, in relevationem onerumet expensarum, quae , pro consecutione unionis huiusmodi, nonnulla regna partesque terrarum orbis varias peragrando, tua serenitas subiit hactenus, non subire desinit incessanter, Tua Celsitudo nostram ac Aposto icae sedis graiiam sibi munilicam sentiat, ac super alicuius subvenlario auxilio hberalem. Hinc est, quod Nos, praemissorum intuilu, et ex ce: tis aliis rationabihbus causis ad hoc animum nostrum moventibus, una cum venerabilibus fratribus noslris, Sac. Rom. Eccl. Cardinalibus, super his dehberatione praehabita, ac de ipsorum consilio, nec non venerabilium fratrum nostrorum, Archiepiscoporum et dilectorum filiorum Electorum, Administratorum nec non Abbatum et aliorum, de Natione Germanica percepto beneplacito voluntatis, ac etiam praedecessorum nostrorum, Romanorum Pontificum et aliorum pro Romanis Pontificibus habitorum, circa hoc vesiigiis inhaerentes, Decimam integram vnius anni omnium redituum et proventuum Ecclesiasiicorum, in provinciis, Ciuitatibus, dioecesibus, terris et locis nationis Gerraanicae, totius Provinciae Treverensis, nec non Bisileensis et Leodiensis Civitatum et Dioecesium, sub Romano Imperio consi-