Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

eiusdem possessionis, puta sessiones Jobagionum, praefatum moiendinum, ecclesiam Parocliialem , terras arabiJes etpascuales, prala, nemora, sjduas, et reliquos quoslibet prouentus, dictae possessionis Leand in duas rectas et coaequales partes diuiderent, quarum vna iam lactis Praeposito et Conuentui de Saagli, secunda autem praeallegato Emerico cum suis, quibus conuenirent, pro portionibus remanerent, iure perpetuo etirreuocabiliter possiden. tenen. et habendae. Dum autem ipsi aut eorum aliquis per aliquos extraneos in dicta possessione impeterentur, tunc ipsi communiter cum eorum literalibus instrumentis se tenerentur defensare. Et quia ad liuiusmodi diuisionem faciendam, noster et vestri homines necessario sint transmittendi, pro eo vestram amiciliam praesenlibus pelimus diligenter, quatenus vestros mittatis homines^pro testimonio fide dignos, quibus praesentibus Magistri Laurentius de Ciietar, vel Nicolaus de Sarangh alio absenie homo noster de Curia regia ad id specialiter transmissus octauo die fesli Beati Andreae Apostoli nunc venturo, et diebus ad id aptis, ad faciem dictae possessionis Leand , vicinis et commelaneis eiusdem vniuersis inibi legitime conuocatis et partibus, vel earum legitimis procuratoribus praesentibus accedendo, eandem ordine, quo supra diuid.it partes inter easdem, statuatque eis contradiclione quorumiibet non obstante; portiones partiutn a se se metaliter distinguendo, et ipsi diuisioni, si necesse fuerit, finem ac sortem imponendo. Et post haec ipsius possessionariae diuisionis et statutionis seriem , cum cursibus metarum , illic erigendarum , vt fuerit expediens, ad oclauas festi Epiphaniarum Domini nunc venturas, Nobis amicabiliter rescribatis. Caeterum praefatus Praepositus in sua et dicti