Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

mine laesae Maiestatis et nola mfidelilatis, quam exinde in se contraxerant, tum ex innala cordi nostro ]>ietate, qua lapsis et delinquentibus veniam praebemus, humiliter praecantibus vniuersis, tum eliam pro eo, cjuod iidem, modico valde post praemissam sui adliaesionem dierum spacio praeterlapso, debitum SLiae fidelitatis, Cjuo nostrum naturale dominium tenentur amplecti, conslanter aduertentes, praedictis aliis infidelitatis complicibus, in proposito laborantibus antelato, ad quod perficiendum, si voluisscnt intentissimis ducebantur affeclibus, Ladislai, filii Caroli de Duracio allecti fauoribus, quem in nos'ri regiminis solium subducere, conatibus lolis nitebanlur, ipso negotio malitia inLioluto, in suae fui iae ferLiore dimisso prorsus, atque declinalo, cum cunctis eorum fratribus et sibi adhaerentibus in partem nostram se subito ante CLinctos caeteris diuerterunt, et ad rectiora mentium acies dirigendo se debitae nobis obedientiae manciparunt, fidelissima tandem continuanles obsequia, in suis et suorum mLdlis laboribus et expensis. Quorum prouidentiae maturitatem, plurium regnicolarum nostrorum imitantes, cum maxima parte antefatorum nostrorum rebellium ad nostrae Maiestatis debitam obedientiam per ipsos et ipsorum exemplo didicerunt remeare, gratiam super delictis liumiliter petituri. Vnde etiam nos clare sensimus ex lioc nostrae partis vires exstitisse non modicis incrementis ampliatas, ipsorumque inclinationem tam frucluosam ad recuperandum nostri regitninis statum pacificuin, quem Deo praeuio fuimus solenniter assecuti, non inodicae subuentiolits amminicula praebuisse. Id circo mox post huiusmodi ipsorum reuersionem ad nostrae Maieslatis obedientiam et obsequia , qui nullam vllerioris ambigui-