Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

lam, nobisque rescriptioualem, non, abra>a$ non cancellatas, nec 111 aliqua earum parte suspectas, sed prorsus omni vitio et suscipione carentes, imo merae et siucerae veritatis integritate praepollentes, praesentibusque de verbo ad verbum sine diminutione et augnento aliquali insertas, quoad omnes earum articulos, cltiusulas , et continentias acceptamus, approbamus et ratificamus, eas nihilominus requirentibus praefatorum Dominici, Moysis, Georgii, Joannis, Stephani et Lazari fidelitatibus et fidelium seruitiorum gra'uitis meritis et sinceris famulatibus per ipsos nobis et sacro nostro regio diademati sub diuersitate locorum et temporum , non parcendo rebus et personis eorum, agilitate strenua, et sollicitudine indefessa, cum summa fidelitatis constantia laudabiliter exhibitis, et impensis, simul cum donatione perennali ac legitima statutione praefatarum vniuersarum possessionum, et iurium possessionariorum annotati Stepliani, filii Joannis, fratricidae, aliisque omnibus et singulis superius in len^ribus iam dictarum geminarum Literarum latius explicatis, et contentis , mera auctoritate regia , et potestatis plenitudine ac ex certa scientia nostrae Maiestatis

r de consensu et beneplacita voluntale Serenissimae Principis Dominae Barbarae, eadem Dei gratia, Illustris reginae Hungariae, Praelatorum etiam ac Baronum nostrorum consilio praematuro, ac vniformi decreto eorumdem , eo, vt praeinittitur, quod iidem Literas huiusmodi nostras donationales ad contenta ipsarum literarum nostrarurn praeceptorialium pro tunc sub praeattacto primaeuo rnaiori sigillo nostro extradandas emanari facere 11011 procurarunt, et decreto generali per nos vna cum eisdem Praelatis et Baronibus ac potioribus regni noTom. X. Vol. V. * 31