Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)

nos alias cum plerisque Praelatis et Baronibus nostris ac proceribus, Nobilibus regni nostri, ad regnum nostrum Bulgariae , vbi immanissimorum Turcorum et aliarum barbararum nationum grandis coetus pullulabat, vna cum valido nostro exercitu applicuissemus, et cum eisdem Turcis et aliis paganis personaliter congrediendo, ducentes, in area certaminis praeliando, in eademque occulto Dei iudicio permittente, et fortuna nobis proh dolor, viribus nostri exercitus deficientibus, et pluribus fidelibus nostris nostro lateri tunc adhaerentibus, prostralis, praefatus quondam Nicolaus sub vexillo fidelis nostri Magnifici viri Domini Nicolai de Gara, regnorum Dalmatiae et Croaliae, et totius Slauoniae Bani, per eosdem Paganos succubuit et extitit interemptus. Quorum praetextu volentes ipsis regio occurrere cum fauore, quasdam possessiones seu villas Banisce et Zacutie vocatas, in Comitatu Tinniniensi, in regno nostro Croaliae existentes, in quorum pacifico et quieto dominio idem Blascho et quondam Nicolaus, frater suus, nec non progenitores eorum a tempore con dam Belle (sic) regis, qui easdem villas ipsis progenitoribus eorum contulit, vt idem Blascho , nec non Marinus, Andreas, et Petrus, filii praedicti quondam Nicolai, pacifice de praesenti obtinent, donamus — — nihilominus pro praemissis eorum - fidelitatibus et seruitiis solutionem seu collectam Mardurinarum, de praemissis possessionibus nobis et fisco nostro regio prouenire debentem, eidem Blasconi et filiis quondam Nicolai, ipsorumque heredibus donando, et perpetuo appropriando, praemissa nostra auctoritate, remittimus, et relaxamus praesentium litterarum nostrarum testimonio, etc.