Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)

suis complicibus in omni fidelitale et obedientia propensius obligantes, in praemissis nostrae Maiestati. Praeterea his laudabiliter cum ipsis nostris fidelibus iam finitis, et solidatis, post ingressum nostrum ad regnum Hungariae factum instaurato per nos et praeassumpto exercitu in partes Transalpinas, vbi Olahorum et Turcorum, nobis et regnis nostris obesse satagentium, et insidiantium, valida agmina versabantur, annotato viro Magnifico, Domino Stephano de Kanisa, personaliter proprium vexillum suarum videlicet, et dicti Magistri Tauarnicorum nostrorum, videlicet Fratris eiusdem carnalis, tunc ad regem Franciae et cetera loca Italiae, in arduis nostris et regni nostri agendis et legationibus per nos destinati, et per ipsum ad nostri honoris incrementum eisdem deductis, et prosecutis, numerosa multitudine gentium armigerarum, copiose stipatum habente, vestigiis nostris et obsequiis continue insudando, ingressum facientes, ipsos Olahos et Turcos cum ipsorumpraecessoribus et capitaneis in fugam conuertentes, uersus castrum Nicopolis nuncupatum in dictis partibus Transalpinis situatum, erga manus ipsorum habitum expugnando, et cum maxiina cruoriseffusione, quorumdam nostrorum fidelium nece , praesertim ipsius Magnifici viri Stephani de Kanisa complicum, inibi feruenter dimicantium et lethaliter sauciatorum sanguinis efTusione, Christo adminiculante, obtinuimus et nostrorum Castellanorum manibus prorsus duximus applicandum et relinquendum. Denique medio tempore et interim, dum haec fierent, et agerentur, Inclyta Princeps Domina Maria et Regina felicis reminiscentiae, condam conthoralis nostra praechara , Domino coeli imperanle, rebus exempta est humanis, Waradinique