Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)

bent et perfrui, tlum et quoties ipsos ad easdem Soproniensis et Tyrnauiensis Ciuitates nostras cum rebus suis mercimonialibus contigeril declinare. Annuimus insuper et fauemus, ut vniuersi Incolae ipsarum Sopronien. et Tjrnauien. Ciuitatum nostrar: etiam secure et libere possint transire ciun vniuersis rebus suis mercimonialibus per vniuersa Regnorum nostrorum Climata, et ad partes Transiluan, Segniam, Maritimas, et vltra , vbi uoluerint, non obstantibus quibuscunque aliis literis nostris super facto depositionis rerum mercimonialium liuiusmodi cuicunque seu quibuscunque datis v. concessis. Item nolumus, quod aliquis forensium Mercatorum possit pro exigendis suis debitis eques transire alibi, praeterquam in Ciuitates supradictas. Quoties aut quandocunque contingeret aliquem uel aliquos ex praetactis Mercatoribus singulis Indigenis uel forensibus cum rebus suis mercimonialibus per se uel alium ductis de uia aut strata directa et dcbita contra dictam dispositionem nostram alibi per industriam declinare, aut etiam res huiusmodi ad praescriptam Ciuitatem nostram inductas contra praedicta Jura et Statuta nostra super depositionibus mercimoniorum, vt praescriptum est, per nos tradita, per se uel per alirm quemlibet extraducere , aut alias quomodolibet contraire, extunc Auctoritate nostra damus et concedimus ipsis Ciuibus plenariam et omnimodam facultatem, per se, uel suos et per quamuis potentiam, quam ad hoc inuocauerint, res et bona talium Mercatorum ex culpis eorum praescriptis arrestare, in praescriptam Ciuitatem adducere, easdemque singulas pro nobis ac se ipsis auferre et recipere, ac tali modo et ordine confiscare, vt scilicet nobis duae partes cedere etc. conseruari de-