Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)
tles heiligen romischen Reichs gesetzt haben, so bestatigen wir denselben in dieser Wiirde, wie in dcm friiher dariiber ausgestellten Briefe erhalten ist; die durch ohne allen Hinterhalt und ohne Arglist, l rkundlich gesiegelt mit unserm konigl. Maiestats Siegel. Gegeben zu (Konig) Gratz. nach Christi Geburt vierzehnhundert Jahr und darnach in dem andern Jahre des Sonnabends nacli unserer Frauentaj? Purifieationis, unserer Reiche des Bohmisehen in dem XXXIX-ten und des romischen in dem XXV I-ten Jahre." AbliandlungeD der vaterliind. Gescbiebte Bohmens Bd. 1\". S63—66. Fuerant bae conuentionales lilterae a Proeopio ac Jodoco , fratribus Rrgiis 18-a Februarii anni eiusdi-m subsignatae, comitialiter qu6que mox continnatae: V. Pelzel 1. c. 13ocumento X. In eodem conuentu rati fuit babituin, vt Wenceslaus Romam coronandus, sumtibus regni, deducatur. Causaqne bac Dux Mediolanensis commeatus gratia tuit requisitus: „Eodem anno (1402) et mense Martii, — Dux Hungar. scripsit D. Duci Medional litteras exhortatorias, quomudo facto generali parlamento per ipsum et D- Wencesiaum eius fratrem Roman. ^t. Bohem. regem et omnes Barones suos., tamen sedatis omnibus discordiis in partibus suis, deliberatum erat, quod in aestate futura ambo reges uenire deberent in Haliam ad accipiendam coronam tmperii contra nouuiu (R u p ertum) et quomodo per — Wenceslaum de consensu Baronum concessa et data fuerat ipsi rcgi Hungariae gubernatio et Ordinatio rerum iniperii." Annal. Mediol. ap. Muiat- Toino XVI. p. 837. XXXII. Sigismundus R. H. Judici ac Juratis ciuitatis Eperjes a iurisdictione Comitatus Saros exemptis , ius Capitalis sententiae condigno iudicio ferendae largitur. A. 1402. Nos Sigismundus Dei gratia Rex Hungariae, Dalmatiae, Croatiae etc. S. R. J. Generalis Vicari-