Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)

„ln cognitione falsarum literarum, earnmque a veris distinctione, maxime attenduntur sequentia: nempe: Datum, sciiicet vbi ? vel quando ? Dies etannus: forte enim Dator literaruin eo die vel anno iam non erat in viuis, aut alibi morabatur. Item sigilli i mpressio vel appensio ac circumferentia eiusdem ac superscriptio: an non forte illud nouiter sit appensum vel impressum. Hoc tamen notandum , quod literae bono modo confectae , semper valeant; etsi per vetustatem sigilla sint destructa , aut propter malam impressionem minus noscibilia ; modo locus eorum et circumferentia , item scriptura ipsa bene appareat. P. 2. tit. 17. Notanda item in Nominibus et cognominibus Personarum , ac possessionum in iisdem expressarum abrasio et cancellatio. Ibidem attendi etiam debet signum v. g. Leonis, botri etc. chartae, dum conficeretur, impressum : qua vnica obsernatione Procurator quidam multorum mille florenorura instrumenti falsitatem nuper detexit, probando tunc nondum coepisse fieri chartam insignibus huiusmodi. — Praeterea attendatur, attramenti aut characterum diuersitas, nouae scripturae insertio etc.

k' S}

rnt. Juris Hung. p. 87—89. Regulas has esse inadaequatas, patebit e sequentibus. 31. Ex aduerso: Non omnis proprieictura et formularum defeetus reddit Diplomata inauthentica , praeterquam si eas saeculo quopiam, in aliquo regno, externas essentiales fuisse, certe constet: narn cum illae fuerint mutabiles, et admodum variae: poterant illae aut intermitti, aut pro scriptoris genio variari j essentiales autem saeculi ac regni, externae, neutiquam: „Da alle und jede Ei^enthumlichkeiten in einer bestimmten Zeitperiode nicht gleichformig beobachtet wurden, man daher selten oder nie, in einer Periode alle , ohne Ausnahme, vorfindet; so darf man daraus, dass einige derselben fehlen, nicht sogleich annehmen, dass die Urkunde unacht sey. Die Eigenthiimlichkeiten der inneren Form wurden haufig nicht al-