Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)

nes prima parens aequaliter produxerit, lii liberi habeantur, quos non natura , sed humana potentia sibi ipsi iugo subiicere conaretur seruitutis; vnacum eisdem Baronibus et pocioribus ipsius regni nostri Proceribus, decreto vnanimi sanximus, statuimus, et superstatutum fecimus, vt amodo in antea, ciues seu hospites, siue jobbagiones nostri regales, de nostris ciuitatibus, possessionibus, oppidis et liberis villis, castrorumque nostrorum tenutis, in earumdem Ecclesiarum, nec non nobilium et alterius praeeminentiae hominum, possessiones habentibus (sic) et e conuerso earumdem ecclesiarum et ipsorum nobilium ac a-lterius status hominum iobagiones, in praefatas nostras ciuitates regias, oppida et possessiones , castrorumque nostrorum tenuta, et generaliter quiJibet Jiberae conditionis homines de possessionibus ecclesiarum in nobilium possessiones, et de nobiJium possessionibus in earumdem ecclesiarum possessiones, temporibus semper successiuis vniuersis et perpetuis, habita licentia, iustoque terragio et aljs debitis eorum solitis expeditis, liberam, tutam et omnimodam moraturi se transferendi habeant facultatem, liarum nostrarum literarum per vigorem, lns moderaminum limitationilDus, clare praesentibus expressatis: vt quicunque et quorumcunque iobagionum Dominus aliqua birsagia sua, quiJ^us iobbagio suus aliquo tempore fuisset conuictus, infra vnius mensis spatium dilFerens, non exegisset super eundem; extunc ipse birsagia talia super iobbagionem suum, dicto vno mense elapso, recipere et eundem iobagionem retinere non valeat; sed idem iobagio, quo maluerit, modo praehabito, indempnis et illaesus moraturus accedat. Praeterea, quicunque vel quorumcunque iobba13