Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 2. (Budae, 1834.)

lus in versione idiotisimus aut obscuritas hospitera prodiderit. Eratque nationi nostrae linguae genus, in Latino quoque ita proprium, diplomatibus ipsis testibus, quo se in illo minus promptum merito considerare potuerit. Quemadmodum ergo S. Stephanum sua ad filium monita, S. Ladislaum suas donationales, Colomannuin elegantem suam epistoiam, idiomate vulgari concepisse, nemo concesserit; ita ipsos iegum edicta llungarice vulgasse, quae versorum serius industria latinam induerjnt formam, teinere neutiquam assentietur. §, 42. Comitia haec in raoderamen ac praesidium Prouinciarum quoque regno Hungariae adnexarum celebrata, firmis tenemus documentis: In Tra nsi luania: Andreas III. „Nos Andreas, inquit, D. gr. Rex Hungariae etc. memoriae comraeudantes significamus, quibus expedit^ vniuersis: Quod cum nos vniuersisNobiiibus, Saxonibus, Sjculis et Olachis, in partibus Transyl-» Uanis, apud Albam Jule pro reformatione Status eoruradem congregationem cum eisdem fecissemus, de consilio omnium Praelatorum et Baronum regni nostri eo terapore nobis assistentiura — Datum apud Aibam Jule in Dominica Inuocauit. Anno Domini M. CCC. nonagesimo primo." Cod. Dipl. Tom. VI. p. ]18. Cf Ludouicum ad annum 1579 in codice vol. V. In Croatia: Colomanus: „Columannus, INepos Viadislai, regis Hungariae, stans in regno loco patrui sui, — venit cum suo exercitu vsque fluuiuin Draue; Crouates vero, audientes de adueniu regis congregarunt exercitum suum et praeparauerunt se ad pugnandum; rex vero audita 4 *