Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

deStinandum. Praefatus igitur Sebastiauus viciuis et comraetaneis et omnibus commetalibus praedictae piscinae terminos circumiisset, et ex circumiacentibus memoratae pisciuae nec fuisset inuentus aliquis contradictor, Metae autem eiusdem piseinae Checlitou litteris in eisdem continentur. lu quarta siquidem littera ipse Dominus loannes Episcopus nostrae Maiestati resj)ondendo, ad praefatum nostrum litterarium edictum nunciabat, vt ipse gratia Dei , atque nostra dilectione viginti annis. vel citra fuisset Praepositus Ecclesiae Budensis praedictae, et praedictas litteras priuilegiaJes ipsius quondam Andreae Regis in scrinio , et sub sigillo suo conseruasset, et ipsas saepissitno vidisset et perlegisset, easque sanas et integras, absque omni defectLi vidisset, et tenuisset; et }>ridem dum praemissae litterae priuilegiales , sigillo sic carentes, sibi in eodein Chanadino fuissent praesentatae, tunc similiter eas vidisset, et cognouisset, et tunc similiter ipsas sub nostro sigillo interclusas sibi praesentatas diligenter et conscientiose examinasset, et easdetn , quas prius sanas et integras vidisset, tunc modo praemisso sigillo destitutas vidisset, et ad conscientiatn suam nostrae Maiestati muiciauit, ipsas priuilegiales litteras veras fuisse, et nunc fore sciret et cognosceret; quia prius integras vidisset atque sanas, et tenorem earumdein verbotenus in sua littera praedicta nostrae destinauit Maiestati. In quinta vero, vt puta ipsius capituli Chanadiensis littera tenor dictarutn litterarum priuilegialium de verbo ad \erbum insertum habendo reperiebatur, quomodo praefafi nostcr et ipsius capituli homines ad praemissan possessionariam reamb;dationem tunc deputati, de