Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

LXXXI. An. Ch. 1384. Maria R. 11. priuilegiales Patris siu Lu­douici , decretum Andreae II. super libertatibus regnicolarum in se complexas transcribit ac con­Jirrnat. Maria, Dei gracia Mungarie, Dalmacie, Croa­cie, Raine, Seruie, Gallicie, Lodomerie, Coma­nie, Bulgarieque Regitia, Princeps Salernitana et honoris montis S. Angeli Domina , omnibus Christi fidelibus tam praesentibus, quam futuris, presentium notitiam habituris, salutem in omnium Saluatore. £a, quae rei publiee seu communis boni grata commoda respiciunt, tenemur aspicere consideracione graciosa, quia tronus excellencie regalis culminis tanto silidatur (solidatur) felicius, quanto potestas principantis suos subiectos optate pacis presidio duxerit confouendos. Proinde ad vniuersorum notitiam harum serie volumus per­uenire: quod serenissimo principe, Domino Lo­douico, eadem Dei gracia inclilo rege llungarie, Polonie, Dalmacie etc. genitore nostro charissimo, laudande recordacionis , volente Domino coeli, cuius nutu omnia reguntur et disponuntur absque prole masculina de medio sublato, nobisque iure successorio et orciine genitui e solium et coronam dicti regni Hungarie, ac sceptra regiminis ipsius genitoris nostri felieiter adeptis, Baronum, nec non procerum et nobilium regni nostri cetus et vniuersitatis idemptitas missis ad nos et Inclitam Princijjetn Dominam Elisabeth, eadem Dei gracia reginatn Hungaiie, Polonie, Dalmacie etc. geni­tricem nostratn karissimam, eorum nunciis, no­Bilibus, scilicet viris , Paulo litterato de Paduer­sia, et Dionisio, filio Dominici de Oztopan, ex-

Next

/
Thumbnails
Contents