Czinár Mór: Index alphabeticus codicis diplomatici Hungariae per Georgium Fejér editi – Fejér György magyarországi okmánytárának betűrendű tárgymutatója. (Pest, 1866.)
La.jtam per Austriacos. VII, 4. 40. 47. — Sub Sig. rege Italiam ingressi, quod praedas egerint, subsequentibus Hungaris nimis nocuerunt. 1432. X, 7.477. Hungáriáé termini anno 985. VII, 1. 99. — Status ab obitu S. Stepb. Regis. VII, 5. 57. — Partes usque Wagum, et montem Tatra dioecesi Pragensi adiudieatae in Synodo regali. 1076. j VII, 4. 53. — An ea Guiberto Schismatieo adbaeserit sub S. Ladislao. I, 16. — an a Sedis Apóst, obedientia eodern Rege desciverit, quod Urbánus II. questus est. II, 15. 16. — Eius, et Dalmatiae Praesules ad Concilium Lateranense III. Alexander III. evocat. II, 193—196. — tristem statum Andrea II. rege Gregor. IX. Papa describit. III, 2. 241. — et Robertus AEp. Strigon. III. 2. 295. — Eius Status in Compendio. 11,217. — Eius, et sobolis regiae protectionem, Andrea II. transfretante, Honorius III. Papa suscipit. III, 1. 189. — tristis eius status Andrea II. e terra s. reverso. III, 1. 250.— Eam Bela IV. Jure communi, et SS. PP. institutionibus regi petit a Pontitíce. IV, 1.115.— Eius tristis status Ottocaro eam invadente. 1273.V,2. 133. — regno turbato ad tranquillitatem revocando Nic. III. Papa Philippum Firmanum Ep. Legatum mittit. 1278. V, 2. 485. — Regem defendendi ius Carolus Siciliae rex in pace cum Rudolpho Imp. inita sibi reservat. 1280. VII, 5. 447. — Eam Nicolaus IV. ad Románam Ecclesiam pertinere dicit, unde sibi peculiarem eius curam incumbere, et ius in eam competere putat. 1291. VI, 1. 78. 81. 82. — Tristem eius statum etiam Bonifacius VIII. deplorat, 1299. VI, 2. 223. — et mox Ep. Segniensis. 1303. VIII, 7. 375. 376. — Eius status, Carolo I. ob iura Cleri et populi pariter oppressa ad universalem seditionem tendens. 1338. VIII, 4. 323. — Recuperandis eius partibus abalienatis Regum conatus. IX, 3. Praefat. — Regis inviolabilitas. IX, 7. XXIII. Hungaricum diploma originale anni 1339. VIII, 4. 423. — Alia e latino in hungaricum recente aevo translata. VII, 3. usque : 121. permulta. Tum : VII, 5. 596. — VIII, 1. 596. — VIII, 4. 171. 418. — VIII, 5. 23. 24. 84.85. 111. 127. 139. 141.154.— IX, 1. 809. etc. Hungaris Leopoldus Marchio Austriam orientalem usque Connnagenum eripit. 985. VII, 4. 27. — Iis aliae nationes improperabant, quod Ecclesiae Romanae servi sint. 1238. IV, 1. 114. — Iis per Othonem I. devictis, iste ex voto Mon. Mersburg in Episcopatum evexit. V, 1. 283. — (Super) Panegyris a quodam privato Hungaro. VII, 5. 40. Hungarorum Incunabula et Aborigines. VII, 5. III. — Eorum cognati Finni in Pannoniam succinum mittunt. VII, 5. 13. 14. — Aborigines, et Sedes, ac itinera usque adventum in Pannoniam. VII, 5. III—VIII. — Eorum nomen ab Hunger. 890. V, 1. 281. — Gesta sub Ducibus, usque S. St. regem. VII, 5. IX. 40. — Barbaries in Lotharingia. 936. VII, 1. 91. — Sedes circa 950. VII, 4. 26. — per Othonem devictorum memória. 955. VII, 1. 92. Eorum avita Sedes in Hungaria magna per Dominicanos reperta. IV, 1. 50. — Eorum fidem Ottocarus acerbe traducit. 1273. V, 2. 69. Hungaros (contra) munitiones eriguntur in Germania 908. &c. VII, 1. 86. 98. 102. — Eos Ben. XII. ad pugnandum contra Schismaticos Indulgentiis 6 annorum animat. 1339. VIII, 4. 393. Hungarus extra Hungáriám in iudicium evocari nequeat, sine sedis Apóst, mandato, huius privilegii mentionem continente. 1252. IV, 2. 128. Hungh (Egid. AD. de). 1293. VI, 1. 267. - (f. Comitis) 1295. VI, 1. 373. — (Batyz de). 1342. Hungis, testis. 879. VII, 1. 81. Huninflor, testis. 970. VII, 1. 96. Huninlen, testis. Ibidem. Hunintod, testis. Ibidem. Hunneburg, arx. 817. VII, 1. 70. Hunniciensis silva. 1075. I. 429. Hunniuue, testis. 970. VII, 1. 96. Hunnorum res in Pannónia, Dacia, et Dalmatia. VII, 3. 162. — mentio in Epist. S. Ambrosii. VII, 1. 55. Hunnus populus. 383. VII, 1. 55. Hunok (al. Hunt, castrum). 12 62. IV, 3.63. Hunolf, testis. 868. VII, 1. 80. Hunt Demetrius, Statutus in minőre Teszér. 1279. V, 2. 555. — Jobg. castri de Hunt. 1265. IV, 3. 278.
