Iványi Béla: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. II. 1458–1526. (Budapest, 1928.)
1495. VI. 15. pecuniarum summis, si quas idem Nicolaus de Bethlen in sortem redemptionis,reobtentionisque dictorum bonorum et iurium possessionariorumsolvere et deponere debebit, quoad portiones eorum cedendo contentum reddere tenerentur. Casu autem quo praefati Johannes et Emericus ipsum Nicolaum super praemissis expensis, ac etiam pecuniis modo praemisso contentum reddere nollent, non possent vei recusarent quoquomodo, tunc ipse Nicolaus de Bethlen de eisdem bonis et iuribus possessionariis reacquisitis, reobtentisque et redemptis tot et tantum quot videlicet et quantum se ad valorem expensarum et dictarum aliarum suarum pecuniarum extendere videbuntur seperandi excidendo et tamdiu donec et quousque tam de praescriptis expensis seu pecuniis modo antelato expositis et persolutis per eosdem Johannem et Emericum quoad portionem eorum cedentem eidem Nicolao satisfactum fieret quo ad plénum, titulo pignoris tenendi et conservandi fructusque et utilitates percipiendi haberet potestatis facultatem. Praeterea voluerunt eaedem partes, quod si divina volente clementia, cuius nutu cuncta reguntur, aliquam partium praedictarum temporum in successu absque haeredum solatio ab hac luce decedere contigerit, extunc universae portiones, cuncta etiam iura possessionaria talis partis decedentis in partém superviventem, aut eiusdem partis haeredes devolvantur et devolvi deberent eofacto, ad quae praemissa, praefati Nicolaus et Johannes se personalibus eorum astantiis, idemque Johannes annotatum Emericum fratrem suum onere sub praescripto sponte obligarunt nostro in conspectu harum nostrarum vigore et testimonio literarum mediante. Dátum Budae, in festő beatorum Viti et Modesti martirum, anno domini millesimo quadringentesimo nonagesimo quinto. Coram Henchl. 1 Kívül az oklevél jobb alsó sarkán: Lecta. Papíron, szövege alatt a nádor vörös viaszba nyomott pecsétjének töredékével. Országos Levéltár, M. 0. D. L. 30,306. — Ugyanez a kolozsmonostori konvent 1756 június 5-én kelt hiteles átiratában megvan a Bánffy-levéltárban, Kolozsvárott. (V.) r) Idegen, de egykorú kézzel írva,
