Iványi Béla: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. II. 1458–1526. (Budapest, 1928.)
comes Siculorum amicitiam paratam cum honore. Dicitur nobis Ín persona magnifici Michaelis Banffy de Lossoncz, quomodo in anno, cuius iam fere quarta vei citra instaret revolutio, egregii Ladislaus, Franciscus, Stephanus, Bernaldus et Sigismundus Banfy de dicta Lossoncz necnon condam Dyonisius similiter Banffy de eadem Lossoncz totales portiones possessionarias ipsius exponentis impignoratitias in tenutis et pertinentiis castri Menthew tam scilicet Hungarikales 1) quam Saxonicales et Walachales ac Rutenicales in Thordensi et Colos comitatibus existentibus habitas alias per eundem condam dominum Andreám Banffy de eadem Lossoncz alias praepositum ecclesiae Bachiensis eidem exponenti pro certa pecuniarum sumpma impignoratas pro se minus iuste et indebite ac via iuris sine omni occupassent, quas in praesentiarum iidem Ladislaus, Franciscus, Stephanus, Bernaldus et Sigismundus Banffy dempta illa parte earundem portionum possessionariarum impignoratitiarum ipsius exponentis, quae de eisdem ad portionem dicti condam Dyonisii Banffy cessisset, indebite tenerent eandem etiam partém ipsarum portionum possessionariarum egregius Dyonisius Banffy, quoad vixisset, similiter indebite tenuisset nuncque ipso condam Dyonisio Banffy e medio sublato egregius Johannes Banffy de dicta Lossoncz fráter carnalis eiusdem condam Dyonisii Banfy similiter indebite conservaret etiam de praesenti potentia mediante in praeiudicium e dampnum dicti exponentis valde magnum. Super quo vestram amicitiam praesentibus petimus diligenter, quatinus vestrum mittatis hominem pro testimonio fidedignum, quo praesente Benedictus Galthewy de Tholdalagh aut Thomas literátus de Zenth Iwan vei Gallus sin Bernaldus de Pokafalwa aliis absentibus homo noster scita prius praemissorum mera veritate memoratos Ladislaum Banffy de Lossoncz et alios praedictos contra antefatum exponentem ad octavas festi Epiphaniarum Domini nunc venturi nostram evocet in praesentiam rationem de praemissis reddituros, litis pendentia, si qua foret inter ipsos, non obstante, insinuando ibidem eisdem, ut sive ipsi octavis in praedictis coram nobis compareant sive non, nos ad partis comparentis (1495.) I. 13.