Varjú Elemér: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. I. 1214–1457. (Budapest, 1908.)

rum nobilium de Lona pro testimonio duximus transmittendum, qui demum ad nos reversi nobis concorditer retulerunt, quod ipsi in praedictis octavis festi beati Georgii martyris ad facies praedictarum metarum, inter praenotatos hospites et populos de Bunchyda et eosdem Michaelem de Lona, Nicolaum filium Coplen, Emericum filium Demetrii et Ladislaum filium Eliae nobiles de eadem Lona litigiosarum habitarum, vicinis et commetaneis suis universis legitime inibi convocatis et praesentibus accessissent, iuxta seriem et continentiam praedictarum literarum ipsius domini Nicolai voyvodae per metas antiquas eiusdem possessionis Lona reambulassent et in locis necessariis novas metas erexissent. Quarum quidem praedictarum antiquarum et renovatarum, ac novarum metarum, prout iidem vester et noster homines dixerunt, cursus talis est, quod primo ex plaga septentrionali iuxta fluvium Lona vocatum in dicto monticulo Zazholm duas terreas metas magnas capitales reperissent, penes quas tres novas metas, quarum una a praedicta plaga septentrionali possessioni Inakhaza et alia possessioni Bunchyda, tertia vero possessioni Lona a parte occidentis separantes erexissent. Inde versus possessionem Walazwth paululum procedendo, unam metam de novo erexissent, inde ascendendo ad unam aciem, in qua longe eundo directe perveniret ad unum or, ubi iungeret duas metas, quarum unam renovassent. Ab hinc descendendo ad unum siccum pothok et pertranseundo ipsum, ascenderet iterato et eundo perveniret ad unum monticulum, in quo unam metam terream invenissent, penes quam aliam novam metam perfodissent. Ab hinc versus plagam meridionalem declinando circa quandam virgultam Harazth nuncupatam ad duas metas antiquas pervenissent, quarum unam renovassent; abhinc eundo in eodem colle in fine dictae virgultae perveniret ad unam metam, penes quam aliam novam metam erexissent; inde refiectitur versus meridiem et descendendo iungeret unam metam, deinde ad unum pothok, Pascaaya vocatum, secus quod esset una meta terrea, ubi solveret ipsum pothok et ad eandem plagam ascenderet ad unum berch, in cuius cacumine duas metas antiquas invenissent, ubi reflectitur versus occidentem et eundo directe veniret ad unum holm, ubi essent duae metae antiquae; (1370. V. 1.