Varjú Elemér: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. I. 1214–1457. (Budapest, 1908.)
adiudicatione ipsius causae nobiscum consedentibus, ipsis partibus volentibus et benivole acceptantibus iudicantes commisimus, quod nobilis vir Petrus vicevoyvoda et magister Benedictus protonotarius nostri, homines nostri ad hoc specialiter deputati, vei si ipsos aliquo casu propediente abesse contingat, tunc Ladislaus filius Blasii de Tywn vei Nicolaus filius quondam Symonis bani de Darlaz aut Ladislaus dictus Cheh de Rewd, sive Johannes dictus Butus de Iskulou, seu Johannes filius Laurentii de Kereztur, aut Stephanus filius Nicolai de Zenthywan pro parte praedictorum magistrorum Dionisii et Ladislai actorum, item Jacobus Magnus de Bethlen vei Stephanus filius Johannis de Zenthgyurgh aut Bakouch de Zenthmihalfalva, sive Johannes filius Gegus pro parte praedictorum magistrorum Thomae et Stephani filiorum Thomae in causam attractorum, aliis absentibus similiter homines nostri, praesentibus tribus idoneis testimoniis capituli ecclesiae Transsilvanae, quae per ipsum ad id amicabiliter serie praesentium transmitti postulamus, in quindenis festi Paschae domini proxime venturis et aliis diebus ad hoc aptis et congrue sufficientibus, primo ad faciem praedicti castri Menteu vocati, vicinis et commetaneis suis universis legitime convocatis et praesentibus vei eorum legitimis procuratoribus praesentibus accedendo, consideratis et revisis opibus murorum et aedificiorum per memoratum magistrum Thomam filium Dionisii construi factorum, deum ferendo prae oculis, absque scrupulo cuiuslibet falsitatis, una cum aliis probis viris aestiment, et condigno suo pretio et valore, regni consuetudine requirente. Demumque ad possessiones apud manus quarumlibet partium in terris, communi usui deputatis, plantatas et congregatas ultra supranominatas possessiones et terminos earundem cuilibet parti in forma praemissae primariae divisionis cuilibet ipsarum partium devolutas, ubilibet in partibus Transsilvanis habitas et existentes accedendo, easdem in tres divident partes coaequales, quarum unam rectam tertiam partém memoratis magistris Thomae et Stephano, ac aliam rectam tertiam partém iam dicto magistro Dionisio et similiter rectam tertiam partém earundem eidem magistro Ladislao filio Deseu, contradictione ipsarum partium (1366.) IV. 19.
