Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. XII. (Pest, 1874.)

terram Episcopo et Ecclesie Zagrabiensi prescripte, sub testimonio Preceptoris Saucti Martini prope Zagrabiam direxerimus Magistrum Martinum, aule nostre notarium. Demum sicut ipso Magistro Martino nobis costitit referente, terram Wlk memorati convocatis commetaneis et vicinis, et eisdem minimé contradicentibus, coram homine Joacbini Bani tocius Sclauonie, quern ad bee specialiter deputarat, iuxta formám nostri mandati eidem Episcopo Zagrabiensi et Ecclesie sue preseripte sub testimonio fratris Benueniud, Preceptoris Domus Templi de Sancto Martino supradicti, prout per litteras eiusdem nobis constitit evidenter, tradidit, statuit et assignavit auctoritate nostra perpetualiter possidendam, introducendo in corporalem possessionem ipsius terre loco ipsius Episcopi et Capituli sui Magistros videlicet Manfredum, Archidiaconum de Gvercbe, Dominicum Decanum, Stephanum et Gregorium Canonicos Ecclesie Zagrabiensis, datos procuratores per ipsum Episcopum et Capitulum ad hoc specialiter deputatos. Cuius quidem terre termini seu mete, sicut nobis idem Preceptor Domus Sancti Martini per suas litteras signilicavit, et prout eciam iutelleximus eodem Magistro Martino referente, hoc ordine distinguntur : Príma meta ineipit a Üuvio Casna, et progreditur directe in quadam fossata versus orientem, et pervenitur ad quandam arborem nucis antiquam, de qua progrediens ascendit in verticem montis et pervenit ad quandam viam, que est in cacumine montis, iuxta quam erccte sunt due mete angularcs, relinquentes a meridie terram Capituli Zagrabiensis similiter Casna vocatam, a meridie vero distinguentes terram Wydcbich, filii Martini, jobagionis Castri Zagrabiensis ; a quibus progreditur versus septemtrionem in eadem via, et pervenit ad quandam partém deciivem montis eiusdem ad duas metas antiquas, iuxta quas erecte sunt due nove, ex quibus eundo adhuc in eadem via et in eadem commetaneitate pervenit ad unam arborem ilycis cruce signatam, iuxta quam erecte sunt due mete terree nove, a quibus progreditur adhuc in eadem via et pervenit ad pedem cuiusdam alterius montis; ubi divertens modicum ab illa via magna in ascensu eiusdem montis iuxta quandam semitam sunt due mete nove iuxta antiquas metas erecte, in qua quidem sémita ascendit ad verticem montis predicti, et in eadem se-