Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. XII. (Pest, 1874.)

immeriti disponente Domino constitnti circa generalem cu~ ram Ecclesiarum omnium iuxta pastoralis officij debitum sollicita diligentia et diligenti sollicitudine vigilamus; sed ad illas potissime, que viduitatis deplorant incommoda, tanto attentius nostre considerationis retorquemus intuitum, tantoque studiosius, ut eis pastores preficiantur ydonei

; opportunos labores, quantum nobis permittitur ex alto, ineessanter impendimus, quanto intuemur manifestius, quod ex talium administratione pastorum fructus uberes spiritualiter et temporaliter eisdem possunt Ecclesijs prouenire, ad quarum procuranda commoda promptis ac totis desiderijs aspiramus. Felicis siquidem recordationis Clemente Papa predecessore nostro venerabilem fratrem nostrum Aleardum professorem Ordinis Minorum Arborensem, tunc Ragusinum Archiepiscopum, ad Arborensem Ecclesiam transferente, ac propter hoc Ragusina Ecclesia remanente destituta pastore, Capitulum seu Canonici Ragusini Andreám Gausonem de Venetijs Canonicum Paduanum de facto in Ragusinum Archiepiscopum elegerunt; qui ad eandem Ragusinam Ecclesiam acccdens personaliter, nulla licentia habita, vei confirmatione obtenta a Sede Apostolica, in spiritualibus ettemporalibus impudenter administrauit ibidem. Et tandem ex parte pie memorie Gregorij Pape decimi predecessoris nostri citatus legitime in prefixo sibi termino peremptorio personaliter coram eo comparere postposuit; sed quemdam procuratorem ad ipsius predecessoris nostri Gregorij presentiam destinauit, qui electioni huiusmodi et omni iuri, quod eidem canonice competebat ex ea, nomine ipsius Canonici, a quo super hoc speciale mandatum habebat, sponte et expresse renunciauit in manibus predecessoris eiusdem. IJnde licet ministerium tuum Tribunieusis Ecclesie, cui, sicut accepimus, laudabiliter prefuisti, utile valde foret; Nos tamen de ordinatione ipsius Ecclesie Ragusine taliter pastore carentis sollicite cogitantes, ac talem illi preesse Pontiíicem affectantes, quem laudabilia sua merita redimerent, cuiusve non esset dubia caritas erga plebem sue sollicitudini commendandam, in te tunc Tribuniensem Episcopum, cui vite honestas, commendabilÍ3 conversatio et sufficiens litterarum scientia suffragantur, quique spiritualium providentiam et circumspectionem temporalium obtines, nec